Piernikarze z Pulsnitz

Pierwsza wzmianka o piernikarni w Pulsnitz pojawiła się w 1558 r. w dokumencie cechu piekarniczego odnawiającym potwierdzenie cechowe piekarzy z roku 1468. Pod koniec XVI wieku niektórzy piekarze wypiekający chleb i białe pieczywo produkowali już większe ilości pierników - przeważnie z myślą o odbiorcy miejskim.
Dopiero w ostatnim trzydziestoleciu XIX wieku pojawiły się piekarnie produkujące wyłącznie pierniki. Wiele takich zakładów rzemieślniczych pozostało w prywatnych, rodzinnych rękach i po dziś dzień stosuje utrzymywane w ścisłej tajemnicy, wciąż doskonalone receptury. Stosuje się przy tym tylko najlepsze przyprawy - cynamon, kardamon, kwiat muszkatu, kolendrę, fenkuł i anyż. Ponieważ w średniowieczu te mniej znane przyprawy nazywano powszechnie pieprzem, wyroby te zwą się potocznie „piernikami” (po niemiecku: „ciastko pieprzowe”)