Pierwsza wzmianka o niebieskim druku pojawiła się w Niemczech w roku 1689 w Kronice Augsburskiej. Farbiarz materiałów delikatnych i farbujący na czarno Jeremias Neuhof jako pierwszy zastosował wówczas nowatorską metodę druku rezerwowego indygiem. Pomysł takiej kolorystyki narodził się z wzornictwa niezwykle modnej w tych czasach chińskiej porcelany.
Na Górnych Łużycach niebieski druk zagościł już przed rokiem 1739. Tak jest to spisane w dawnych księgach wędrownych czeladników rzemiosła niebieskiego druku. Warsztat w Pulsnitz jest chyba obecnie najstarszą w Niemczech pracującą jeszcze manufakturą niebieskiego druku. Pracuje ona w technologii w jej pierwotnym kształcie. Na wielkich stołach drukarskich materiały bawełniane i lniane zadrukowuje się kawałek po kawałku przy pomocy modeli (form drewnianych).